1. ชื่อ สะแล

2. ชื่ออื่น แกแล ข่อย่าน คันซง ซงแดง ซง ซะแล แทแหล สาแล

3. ชื่อวิทยาศาสตร์ Broussonetia kurzii Corner

4. วงศ์ MORACEAE

5. ชื่อสามัญ            -

6. แหล่งที่พบ         -

7. ประเภทไม้ ไม้รอเลื้อย

 

8. ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้น เป็นไม้รอเลื้อย

ใบ เป็นใบเดี่ยวออกจากกิ่งออกตรงข้ามกันใบสีเขียว ด้านหลังใบสีเขียวอ่อนกว่าหน้าใบเล็กน้อย ขอบใบเรียบหรือเป็นหยักเล็กๆ โดยเฉพาะปลายใบมักมีหยักเล็กน้อย ใบรูปไข่ปลายใบแหลม โคนใบแหลม ก้านใบยาว 1-1.3 ซม. ใบกว้าง 4.5-5.8 ซม. ยาว 8.5-12.7 ซม.

ดอก ดอกมีรูปร่างทรงกลมจะออกตามกิ่งดอกมีสีเขียว ก้านดอกสั้น เส้นผ่าศูนย์กลางดอก 5-7 มม. ก้านหนึ่งอาจมีผลเดียวหรือหลายผล

9. ส่วนที่ใช้บริโภค ดอกอ่อน

10. การขยายพันธุ์ ปักชำ

11. สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม พบในป่าเบญจพรรณและป่าละเมาะ

12. ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ ฤดูร้อน เดือนมีนาคม - เมษายน

13. คุณค่าทางอาหาร คุณค่าทางอาหารในส่วนที่รับประทานได้ 100 กรัม ประกอบด้วย

 

 

 

Cal

Unit

Moist

ure%

Protein

Gm.

Fat

Gm.

CHO

Gm.

Fibre

Gm.

Ash

Gm.

Ca

mg.

P

mg.

Fe

mg.

Vitamins

A.I.U

B1

mg.

B2

mg.

Niacin

mg.

C

mg.

ดอกสะแล

79

78.1

6.0

1.6

10.2

1.6

2.3

349

4

1.2

-

0.11

0.54

-

15

14. การปรุงอาหาร ดอกสะแล ใช้ปรุงเป็นแกงส้ม

15. ลักษณะพิเศษ ดอกสะแล มีรสมัน

16. ข้อควรระวัง             -

17. เอกสารอ้างอิง

กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. 2523. คุณค่าทางโภชนาการของอาหารไทย. 97 หน้า.

เต็ม สมิตินันทน์. 2523. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย (ชื่อพฤกษศาสตร์-ชื่อพื้นเมือง). กรมป่าไม้ 379 หน้า.

วัชรี ประชาศรัยสรเดช. 2542. ผักพื้นเมือง เหนือ อีสาน ใต้. 81 หน้า.

สำนักงานคณะกรรมการการสาธารณสุขมูลบาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. 2538. ผักพื้นบ้าน : ความหมายและภูมิปัญญาขอสามัญชนไทย 261 หน้า.